تفکر جانبی
78 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
نکته مهم در «شک خوب» اینجاست که گاهی گزاره یقینی مورد نظر ما، حاکی یک راهکار است که ما به کارامدی مطلق ان یقین کزده ایم یا بدلیل شیوع و مقبولیت عام آن راهکار، به شق دیگر نمی اندیشیم(یقینی که ممکن است کاذب باشد) و حاصل ان قرار یافتگی ذهن و تفکر بر همین راهکار و سترون شدن خلاقیت است.برای داشتن تفکر جانبی تعصب را باید بدور ریخت و ایمان را برگزید. گاهی هم امر در مقابل ما حاکی تفسیر و توضیح یک پدیده است که این تفسیر بنا ضروری و بدیهی بودن یا استناد به برهان یا بنایی عقلایی، معقول و یقینی است و شق دیگری برای ان متصور نیست.پس می¬توانیم یقینیات خود را از زاویه دیدی که فعلا در تعامل با مساله خلاقیت داریم به دو دسته تقسیم کنیم: 1. گزاره هایی که شامل راهکارها هستند که این راهکارها هم باز به دو دسته تقسیم میشوند: 1/1. راهکارهایی که به دلیل وحیانی تعریف شده و با نصوص دینی مستحکم و جزء ثوابت دینی هستند. 2/1.راهکارهایی که ما خودمان بوسیله تجربه، علم و با اشارات غیز یقینی منابع دینی فرآهم کرده ایم 2. گزاره هایی که در خصوص اِسناد یک محمول به یک موضوع است و بدلیل برهان یا نص دینی بر این اسناد، یقین حاصل کرده ایم.(گزاره های بدیهی هم که اساسا شق دوم ندارند وشق دوم ها را ما اصلا با وجود و استحکام آنها میسازیم) فهم ها و گزاره های راهکاری دسته اول در اصل ماجرا و تعیین یک راهکار جایگزین، قابل و پذیرای نوآوری و خلاقیت نیستند.مثلا چگونه روزه گرفتن یا نماز خواندن راهکاری برای برآوردن حس پرستش و تقرب به خداوند متعال است و از سوی او جل جلاله، دقیقا نمادها، اذکار و ترتیب، اوقات و هیأت خاصی تعیین شده است. موارد جزیی که مشمول یک گزاره یقینی نیست، مانند وجوب یا عدم وجوب سه بار گفتن ذکر تسبیحات اربعه هم ابدا از طریق اعمال خلاقیت حل و فصل نمی¬شود؛ بلکه راهکار خود را دارد.البته این راهکارها که در علم اصول مورد بحث قرار میگیرد لزوما در تمام بخشها راهکارهایی نیستند که از طریق نصوص دینی حاصل آمده باشند و اگر اینگونه باشند جزء دسته دوم گزاره های راهکاری قرار میگیرند. اما شق دوم راهکارهای تجربی و نیز فهم ها و تصدیقات برهانی